ÇOCUK KİTAPLARININ NİTELİĞİ
Çocuklar için
uyarlanmış ve yazılmış kitapların başlangıcı oldukça yenidir.19.yüzyıl sonuna
kadar çocuk,yetişkin bir insan minyatürü olarak kabul edilmiş ve her şey onun olgun
bir insan görüntüsünde biçimlenmesi için hazırlanmıştır.
19.yüzyıl sonunda ortaya çıkan yeni akımla
birlikte,çocuk artık farklı düşünülmeye başlamıştır.Yetişkinler için yazılan
kitaplar yerine,giderek çocuğun gereksinimlerine yanıt verecek kitaplar kaleme alındı.Bu
kitapların başında,serüven öyküleri hayali seyahatler,masallar,ahlaki değerleri güçlendirme
amaçlı çocuk romanları gelmektedir.
Türk Kütüphaneciler Derneği'nin 17-19
Nisan 1979 tarihleri arasında düzenlemiş olduğu Uluslararası Sempozyum'a katılan
Fransız uzman Neveu,kitabın önemini açıklarken:"Kitap ancak çocuğun kişiliğine
saygı gösterdiği sürece ideal bir iletişim aracıdır."demektedir.
Bir yapıtı oluştururken,çocuk yazarının
şu iki noktaya önem vermesi gerekmektedir:Bunlardan ilki,kendi çocukluk günlerini
hatırlayarak o dönemdeki hayal gücüne dönebilmesi,ikincisi ise,evrensel olan farklı
kuşakları, çocuk için yeniden yaratabilmesidir.Eser çocukların yanı sıra, yetişkinlerin
de ilgisini çekmelidir.Çocuk yazarı,çocuk okuyucuyla yetişkin okuyucu arasındaki
farkı bilmeli,öykülerini sadece çocuklar hakkında değil,fakat çocuk için
yazmalıdır.Çocuklar için yazı yazmanın verdiği hazlardan biri de,onların eğlendirici
niteliğinden gelmektedir.Ayrıca çocuk yazarı,günlük yaşamı içinde çocuğu
heyecanlandıracak konuların neler olduğunu bilen bir kişi olmalıdır.
Çocuk,kişiliğinin gelişiminde bir
modelle kendini özdeşleştirir.Bu model başlangıçta,anne baba ve yakın
akrabayken,zamanla yerini arkadaşa,film ve kitap kahramanlarna bırakır.Bu bakımdan,kitap
kahramanlarının ahlaki ve sosyal açıdan sağlıksız olması,çocuğun kendisini kötü
bir modelle özdeşleştirmesine neden olur.Bu da çocuk yazarlarının yüklendikleri görevin
ne denli önemli olduğunu ortaya koymaktadır.
Yukarıdaki bilgiler;Prof.Dr.Haluk Yavuzer'in "Çocuk Psikolojisi" adlı eserinden alınmıştır.