ÇOCUK RESMİNDE GELİŞİM AŞAMALARI
Çocukta bedensel ve zihinsel gelişme
koşut olarak sanat faaliyetlerinde de gelişim evreleri dikkatimizi çeker.Kağıda yapılan
ilk işaret ve çizgi,birer sanat evresi olarak ergenlik dönemine kadar gelişimini sürdürür.
Zaman zaman duran ve yerini yenilerine bırakan
bu sanat gelişimini belirlemek ve anlatmak oldukça güçtür.Yalnız sanatın sürekli
gelişim süreci içinde olduğunu belirtmek yerinde olur.Her çocuğun bir sanat
evresinden diğerine aynı zamanda ulaşması söz konusu değildir.Ancak üstün ve geri
zekalı çocukların dışında,genel gelişim evrelerinde olduğu gibi,sanat evrelerinde
de çocukların hemen hemen aynı dönemleri yaşadıkları kabul edilir.
Şematik Dönem(7-9
yaş):Bu dönemde çocukta belirgin bir kavram gelişimi
görülür.Başka bir değişle,çocukta kavram biçimleri kesinlik kazanmıştır.Çocuğun
çizgilei çevresindekileri betimsel bir biçimde sembolize etmek üzere hazırlanmıştır.Çocuk
geliştirdiği bir adam resmini sık sık yineleme girişiminde bulunur.Bu dönem
resimlerinde çocuk ev dışı konulara yer verdiğinde,figürleri yerleştirmek üzere
yatay bir yer çizgisi çizer.Beş bin çocuk resmini kapsayan bir çalışmada 3 yaşındaki
çocukların % 1'inde yer çizgisine rastlanırken,bu oran 8 yaş çocuklarında % 96'ya
ulaşmıştır.
Gerçekçilik
(çete çağı)Dönemi (9-12 yaş):Bu yaşlardaki çocuk
artık toplumun bir üyesi olduğundan haberdardır ve bu haberdar oluşu çizgilerine
yansımaya başlamıştır.Bu dönemdeki çocuğun daha önceki çalışmalarına oranla
daha ayrıntılı çizgiler çizdiği ve daha gerçekçi bir yaklaşımda olduğu gözlenmektedir.
Çocuk,ayrıntıya ilgi duyarken,giderek
özgürce çizimden uzaklaşır.Resimlerini göstermekten hoşlanmaz,onları açıklamaz.Artık
renkler gelişigüzel seçilmek yerine,gerçeğe uyan bir biçimde seçilmeye başlamıştır.
Ayrıntılı bilgi için,Prof.Dr.Haluk Yavuzer'in "Çocuk
Psikolojisi"adlı eserine başvurmanızı öneririm.
