New Page 1

Free Web Hosting Provider - Web Hosting - E-commerce - High Speed Internet - Free Web Page

        Parmak emme,normal çocuklarda herhangi bir psiko-patolojik etken olmaksızın 3-4 yaşlarına kadar görülen bir olgudur.Bebeklerin çogu parmaklarını ya da diğer parmakalrını emerler.Zararsız bir davranış olan parmak emmeye hemen hemen bebeklerin tümünde rastlanmasının en önede gelen nedeni,yeni doğan bebeklerin parmak emmeyi daha anne rahminde öğrenmiş bulunmaları ve doğuştan sahip oldukları en güçlü reflekslerden birinin emme refleksi olmasıdır.Nitekim ender olarak yeni doğan bazı bebeklerin parmak ya da bileklerinde görülen kabarcıklar bunun bunun bir sonucu olmaktadır.
        Çogunlıkla anne ve babaların huzursuzluğa ve teleşa düşüren parmak emme olayı,bazı durumlarda daha yogun ve sık bir biçimde görülür.Öyle ki,bu durumlarda bebeğin parmağı zamanla aşınmaktan hassaslaşmaya,rengide koyulaşmayabaşlar.Yine bazı çocukların parmak yerine bileklerini emmeleride gözlemlerle saptanmıştır.
        Bebeklerin parmak emmeyi zamanla genelleştirdikleri,oyuncak bebeklerini,battaniyelerinin uçlarını ya da çeşitli eşyeyı emmeye başladıkları dikkatimizi çeker.Annelerin büyük bir çoğunlığu parmak emmenin açlıktan kaynaklandığını düşünürler.Oysa bu emme %50'den % 87'lere varan yüksek bir oranda beslenmeye bağlı olmayan yaygın bir davranış niteliğinde görülür.
        1 yaş çocuklarının hemen hemen yarısı parmaklarını emerler. 9.aydan itibaren uykuyla parmak emme arasında yakın bir ilişkinin olduğu,uykusu gelen bebeğin parmağını ağzına götürdüğü görülür. "Rituel"adı verilen bu alışkanlık aylarca sürer.Çocuğu parmak emmeden vaz geçirmek üzere yapılan çabalar,3 yaşına kadar çocuk tarafından dirençle karşılanır.Bazı bebekler yeni dişlerinin çıkması,bazıları da zorlukla karşılaştıklarında utanma ve sıkılma belirtisi olarak parmaklarını emerler.Genellikle 18. ay dolaylarında sıklaşan parmak emmenin zararının olmadığını,ancak süregelmesi halinde dişlerde deformasyona neden olabileceğini kanıtlamıştır.parmak emmedeki sıklık oranı çocuk okula başladığı sırada hızla azalır. % 2 oranında 6-12 yaşlarında kazanılmış bir alışkanlık olarak süregelir.

Alt ıslatmayla benzerliği nedeniyle parmak emme de yaşla azalır. Bu konuda da yine özellikle ilk çocukluk döneminde tedaviden kaçınılmalıdır. Okul öncesi dönemindeki parmak emme ya da alt ıslatma durumunda gereksiz telaş yerine, olayın temelinde anne babanın da etkisi bulunduğu düşünülerek uzmanlarca sabırlı ve sürekli bazı eğitimsel önlemler uygulanmalıdır.