TIRNAK YEME
Tırnak yeme alışkanlığına 3-4 yaşlarından
önce sıklıkla rastlanmaz.Ancak ender olarak 15 aylık gibi erken bir dönemde de görülebilir.
Tırnak yeme bir güvensizlik belirtisi olarak
kabul edilir. Aile içinde aşırı baskılı ve otoriter bir eğitimin uygulanması,çocuğun
sürekli azarlanarak eleştirilmesi,kıskançlık,yetersiz ilgi ve sevgi ile sıkıntı ve
gerginlik tırnak yemeye neden olan başlıca etkenler arasında sayılabilir. Çocukların
yarasında görülen bu alışkanlığın kazanılmasında,aile içinde tırnak yiyen bir
modelin çocuk tarafından taklit edilmesi de bir etken olabilir.
En etkili tedavi yöntemi,3-4 yaşlarına kadar
bu alışkanlığın anne ve baba tarafından görmezlikten gelinmesidir. Çocuğun bu alışkanlığı
kazanmasına neden olan etkenler saptanarak konuya çözüm getirilebilir. Ancak çocuğun
kendisini güvensiz hissetmesi halinda bu alışkanlığa yeniden başladığı görülür.
Çocuğun gururunu okşayarak,tırnak yemenin onu ne denli çirkin yapabileceği telaşsız
bir biçimde anlatılmalıdır. Özellikle kız çocukları için manikür malzemesi alınarak,tırnaklarının
manikürlü ve yenmiş biçimleri onlara gösterilmelidir.
Yararlanılan
Kaynak: Prof.Dr. Haluk Yavuzer'in " Çocuk Psikolojisi"
